Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Miniatury. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Miniatury. Pokaż wszystkie posty

środa, 27 września 2023

Miniatury

 

 Zgody nie zbuduje


Niby taka miła pokorna i cicha

a w swej zawziętości złość się w niej gotuje

uparta jak osioł nie umie wybaczać

z takim to podejściem zgody nie zbuduje


Tęsknota


Siedzi na dnie serca w umyśle i duszy

nikt jej nie uleczy ani nikt nie ruszy

i chociaż by chciała wspomnienia odrzucić

to zawsze potrafi jak bumerang wrócić

 

Pyszałek

W kokonie własnych chorych ambicji

by nie zobaczyć cierpień bliźniego

sumienie i serce zamknął na klucz

zardzewiały od pychy własnego Ego

 

Niewierny Tomasz

W myśl pewnej zasady jak nie zobaczy

to nie uwierzy w to co los przyniesie

chociaż tu wiara nad wyraz przydatna

 bo wiele korzyści ze sobą niesie

 

Pasożyt

Praca i nauka obce mu nad wyraz

jak ogień i woda co nie idą w parze

lecz darmo korzysta z pewnych przymiotów

tych co inni od losu dostali w darze

 

Dama

Poezja to ponoć prawdziwa Dama

i mówić o niej źle się nie godzi

gdyż w parze z Weną ku serc pokrzepieniu

dla swojego odbiorcy piękne wiersze płodzi

 

Św. Franciszek

Tak hojny że nawet puste dłonie

dają tyle dobra

że biedni stają się bogaczami


Cegiełki

Każdy dzień budujemy swój los

ozdabiając go cegiełkami uczynków

jako zadatek do wieczności


Labirynt

W labiryncie życia

gubimy się

szukając wyjścia z matni


Balsam

Nie podnoś ręki na brata

wyciągnij ją żeby pomóc

a słowo dziękuję

będzie balsamem na serce

Regina Sobik 


sobota, 12 listopada 2022

 


Niechciane

Wykluło się w kukułczym gnieździe

niechciane

matka podrzuciła je obcym

chłonąc pieszczotę ciepłych ramion

rozkwitło

ciesząc serce przybranych rodziców

 

Szczęście

Pod ciężarem codzienności

pękło jak bańka mydlana

pozostawiając marzenia w kokonie złudnej nadziei


Agonia

Odbiera niemoc i siły

dając powolną nadzieję

na zmianę statusu bytu



Szczęście II

Wątłe jak łupinka orzecha

wiedzione nadzieją płynie

w bezkresną dal przeznaczenia

W duszy iskierka wiary tli

że tam po drugiej stronie spotka

to co je tutaj ominęło

 

 Jak pajęcza nić

Splot zdarzeń jak pajęcza nić

zerwał to co człowiek

budował przez lata


Nie widzi

Żyjąc marzeniami zamknięty

w kokonie własnego świata

nie widzi potrzeb Tych którym

przekorny los zabrał wszystko


Ofiary

Samotne

noszą w sobie owoc gwałtu

potykając się o niezrozumienie

dźwigają cały ciężar winy


Prawda

Szukają ratunku i pomocy

pośród głuchych i ślepych

a tylko ona wskazuje kierunek

tam gdzie mieszka miłość i poszanowanie