niedziela, 21 grudnia 2025

Zaprowadź mnie gwiazdko do Betlejem / SCENARIUSZ do rozpisania na role

 

 


 

Kolęda „-dzisiaj w Betlejem”-

Kogo zapytam o drogę gdy pustka i cisza dokoła

gdy tylko echo w lesie wśród drzew kogoś woła

Zapytam gwiazdkę z nieba czy jeszcze daleka droga

ona widocznym znakiem dla mnie wskazanym od Boga

kolęda...........

- O gwiazdo Betlejemska zaświeć na mym niebie”.....

Gwiazdeczko betlejemska co świecisz tak jasno na niebie

ty wiesz na pewno że ja tak długo czekałem na ciebie

Zaprowadź mnie do dzieciątka które w Betlejem zrodzone

w dawnym mieście Dawida w stajence na sianku złożone

kolęda „- cicha noc święta noc.............”

A cóż to za jasność i śpiewy słychać za lasem w oddali

patrzcie to przecież Anieli pasterze i pastuszkowie mali

W tę noc pełną tajemnic tak śliczne kolędy śpiewają

ale dlaczego przed światem podarki w koszyku chowają.....

..........................................

 -My skromni pastuszkowie szczerzy choć biedni ludzie

dzieciątku bożemu niesiemy te dary zdobyte w trudzie

dla całej świętej rodziny mamy wszystko co trzeba

kawałek sera i masła oraz bochenek chleba

zaś dzieciątku małemu kołderkę w ofierze składamy

cieplutką z owczej wełny bo tylko taką mamy”-

............................................... 

-Ja Józef w imieniu rodziny dziękuję za hojne ofiary

wiem ile mogą kosztować sercem złożone dary

a teraz proszę powiedzcie wybaczcie mi moje słowa

                                     a co to za stwór kudłaty w kącie stajenki się chowa”-

............................................... 

-To Azor ,stróż stada owiec gdy tylko się dowiedział

o narodzeniu Jezusa na miejscu nie usiedział

poleciał do stajenki by razem z bydlątkami

pokłonić się małemu jeszcze przed pasterzami”-

Kolęda „-Mędrcy świata Monarchowie”-

-Patrzcie a cóż to za goście przed stajnię zawitali

na jakiś dziwnych garbatych zwierzętach przyjechali”-

-Nie dziwujcie się ludzie przecież to trzej królowie

mądrzy i oczytani w księgach ze Wschodu Monarchowie

Przywieźli cenne podarki które dzieciątku składają

z szacunkiem na kolana przed małym Jezusem padają

Mira kadzidło i złoto wieźli przez piaski i skały

by się mógł nimi nacieszyć w żłóbeczku Jezus mały

Gwiazda ich prowadziła wskazując drogę do celu

na nią czekali przecież od lat tak bardzo wielu

wędrując spotkali Heroda króla tak okrutnego

który pałając nienawiścią chciał zabić Syna Bożego”-

........................................ 

-Ja Horod nie pozwolę by ktoś mi odebrał władzę

to ja tu jestem królem małe dzieciątko zgładzę

i nigdy nie oddam tronu choćbym miał życie utracić

a tych co mnie nie lubią każę zabić wytracić

koronę schowam w skarbcu nie oddam jej nikomu

nocami dniami pilnował jak wierny pies pana domu-”

.................................

-Niedobry królu Herodzie za twoje okrutne czyny

na dnie piekła będziesz się smażył przez wieki lata godziny

niedługo oj niedługo tronem się będziesz cieszył

dostaniesz to na coś zasłużył boś przeciw Bogu zgrzeszył

i nic ci nie pomoże żadne bogactwo świata

co to krwawymi rządami zbierałeś przez całe lata

z rąk twoich już nie zmyjesz ani krwi ani łez ludzi

a śmierć która czeka na ciebie pazerność Twoją ostudzi”-

..................................................

kolęda „-lulajże Jezuniu -”'

-Dlaczego smutne Twe lico Mateńko ukochana

czymże jesteś tak bardzo od rana zatroskana

Dlaczego dzieciątko Twoje tak tulisz mocno w ramiona

przecież dziecina zasnęła kołysanką do snu utulona

Nie frasuj się już więcej i wyrzuć z serca smutki

popatrz jak we śnie się śmieje do Ciebie Twój synek malutki

bo Ojciec Niebieski mu posłał Anioła z pięknymi snami

by biegał po łące niebieskiej i bawił się z Aniołkami”-......

........................................ 

-Józefie głowo rodziny przed tobą droga daleka

zabierz Matkę i dziecię już Anioł na Ciebie czeka

On Ci pokaże drogę przez piaski poprowadzi

do Egiptu bezpiecznie rodzinę zaprowadzi

Tam będziesz uczył Jezusa szacunku do ludzi i świata

i nie będą to wcale przez Ciebie stracone lata

za twoje troski starania otrzymasz nagrodę w niebie

bo Bóg za opiekuna dla Zbawcy wybrał Ciebie”-

.............................................

-A Ty Panienko Najświętsza będziesz przed światem skrywała

radości, cierpienia i bóle i w Swoim sercu chowała

ten Syn Twój ukochany który z Ciebie się zrodził

posłany na ziemię przez Ojca by grzeszny lud wyswobodził

pokojem obdarzył ludzi radością napełnił świat cały

by nienawiść złości i krzywdy miłością ogrzane stopniały

By ta maleńka miłość co się w Betlejem zrodziła

aż do skończenia świata na zbawienie nadzieją była

REGINA SOBIK















































sobota, 20 grudnia 2025

  
 
Wyróżnienie całoroczne przez str fecebokową  Bajki na Dobranoc za utwory poświęcone dzieciom .

 

niedziela, 14 grudnia 2025

Gdy świat zgubił Adwent

 



Czy Bóg się zrodzi w naszych sercach

zanim zagaśnie roratnia lampka 

gdy gwar i odgłos świątecznych jarmarków

hałasem mąci ciszę Adwentu

 

W szale zakupów świat zgubił Adwent

obnażył wszystkie nasze słabości

zmieniając ciszę w pustkę hałasu

gdzie ludzie toną w szponach chciwości


Pyszni się grudzień światłem choinek

mrugając do nas z wystaw sklepowych

tak jak by Chrystus chciał przyjść tylko tam

gdzie dekoracje wabią i kuszą


A On przychodzi przynosząc pokój

i radość dla tych co go czekają

co pragną światła bożej miłości

a nie światełek i dekoracji 

Regina Sobik  


wtorek, 9 grudnia 2025

Grudniwe migawki

  

    
 
 

.............................................

Tam gdzie minionej przeszłości granica

i gdzie bieg kończy zwyczajny dzień

tam szuka marzeń tych do spełnienia

pieszczotą zmysłów spóźniony sen

.....................................................

Regina Sobik  


 






 
 
 
  



niedziela, 30 listopada 2025

Listopadowe impresje

         


          

                

                  

 Fragment wiersza 

W bezkresnej dali nieboskłonu

.........................................

Tam gdzie horyzont dotyka nieba

w bezkresnej dali nieboskłonu

gdzie ziemia urządza schadzkę ze słońcem

a nocka szuka gwiezdnego tronu

.....................................

.................

Regina Sobik  

          



Wiersze - Adwent po naszymu

 


Adwyntowy winiec


Adwyntowy winiec a w nim sztyry świyczki

łostały symbolym łogromnej radości

kedy dziycionteczko do serca zaklupie

przijonć nom go potrza w zocy i cichości


Zapolono świyczka na mszy we niedziela

ji piyrwszym promiyniym serca nom łogrzeje

a te insze znaczonc niedziele Adwyntu

prziniesom dlo świata skowane nadzieje


Łodmiyniom czakani na przijście małego

niepojynto radoś świat łogarnie cały

jak nocka Wilijno zagore jich światłym

i pobogosławi nom Zbawiciel mały


Adwyntowo cichoś


Adwyntowo nocka świat ukolybała

cichoś łogarnyła czas łoczekiwanio

tesnotom zbudzono ludzkoś czako wieści

keby sie spełniła łobietnica Pana


Łoto Pan Bog przidzie serca zwonow niesom

pieśniczka nadzieje po colutki ziymi

ta echym łodbijo sie ło nieba wrota

by Pon Bog doł łaska co serca łodmiyni


By ta małe pszoci co sie nom narodzi

było srogom iskrom co w flama sie zmiyni

by nos wspomogała na zakryntach drogi

i światełkiym wiary kludziła po ziymi

Regina Sobik







wtorek, 25 listopada 2025

Sztres skuli serca

                       

Bol w klacie łognisty że aż płaczki lecom

we chyrtoniu dusi aże dech zapiyro

pot s czoła sie leje we pojstrzodku poli

toż lynkom sie wiela żo możno umiyrom  

a że sie sztresuja widać pszeca po mje

bo mi jakoś gorko i we pysku sucho

serducho mi wali jak młot łod kowola

padom zwolni trocha a łono niy słucho  

 a starom sie ło sia jak żodyn s kamratow

robia to co kożom uczyni dochtory

chodzo na szpacyry i jym niy za masno 

to nic niy pomogo widać żech fest chory

Gorzoła we barku stoji niy ruszono

kawy tyż niy pija tak kajś już łod roku

piwsko cygarety ciepnoł żech już downo 

ani żodnej baby tyż ni mom na boku

żyja jak pustelnik niech to pieron szczeli

łod dzisioj niy byda już słuchoł żodnego

chocioż ta ze kosom już czako na progu

jo chca jeszcze pożyć podług mustra swego


Regina Sobik 

niedziela, 23 listopada 2025

25 jubileuszowy Kōnkurs Sztuki Nieprofesjonalnej im. E. Michalskiej w Strumieniu

            

                           

25 jubileuszowy Kōnkurs Sztuki Nieprofesjonalnej im. E. Michalskiej w Strumieniu przeszedł do przeszłości. Dla mnie to podwójna radość bowiem nie tylko wiersz "Spowiedź grzesznika" po śląsku został doceniony dodatkowo doceniono mój wieloletni udział w tym konkursie  

 

 Je żech słaby człowiek i mom swoji wady

samolubstwym grzesza nawet niy wiym czymu

uciechy mom wiela i s tym sie niy kryja

że inszym ukłodom życi po swojimu


Sztyjc chca sie pokozać wszystko wiym nojlepi

pośmioć sie ze inszych ...brakuje mi miary

żeby sie wybielić zwalom na somsiada

i jak tu uniknonć Ponboczku moj kary


Chcioł bych sie poprawić yno na sprzyk robia

łobżarstwym tyż grzesza ..wroć droga do nieba

dbom ło swoj żołondek a potym lamynca

kej w piontek jod s wosztym tusto sznita chleba


Toż wybocz mi prosza żech je tako gnida

dej jakoś pokuta jyno niy za wiela

pszeca łobiecuja że choć bydzie ciynżko

na mszy we kościele byda co niydziela

piątek, 14 listopada 2025

Babcine opowieści

Jestem z pokolenia Tych ,które miało „szczęście” żyć w czasach kiedy nie było telewizora, komputera czy telefonu komórkowego .Wtedy nawet nam się nie śniło ,że te wynalazki nowoczesności zawładną kiedyś naszym życiem i bez których nie będziemy się mogli obejść. Co prawda jak byłam małym dzieckiem pojawiły się już pierwsze „jaskółki” w postaci małych czarnych skrzynek tak dumnie nazwanych telewizorami tylko ,że one były osiągalne dla nielicznych .ówczesna władza jednak dbała należycie o swoich obywateli ofiarując im talony na telewizor . Ci wybrani to były zazwyczaj rodziny których najbliższa osoba była przewlekle chora i prawie całe swoje życie spędzała w łóżku . Takim to sposobem w całej naszej miejscowości to cudo techniki otrzymały 2 rodziny.. Sąsiedzi jak to zwykle bywa bardzo im zazdrościli nazywając ich wybrańcami czy szczęśliwcami. Dzisiaj patrząc z perspektywy czasu myślę ,że ten wynalazek był ich przekleństwem a ci wybrańcy byli nie tacy szczęśliwi jak my ich postrzegaliśmy. Ograniczeni nie tylko czasowo przez natrętnych sąsiadów na pewno złorzeczyli na ten prezent od władzy .Przecież nie mieli ani chwili wytchnienia ani życia rodzinnego nie mówiąc już o opiece nad chorym. .Nawet nie zdążyli zjeść obiadu kiedy u drzwi stały całe tabuny ciekawskich sąsiadów przychodzących obejrzeć sobie film czy tam dziennik telewizyjny. Z drugiej strony dla niektórych ten cud techniki był takim małym źródłem dochodu .Niejeden właściciel tego cudeńka przy wejściu do pokoju pobierał opłatę no bo przecież prąd i opał też kosztuje a ludzie płacili .Sama pamiętam jak wyciągałam pieniążki od babci czy dziadka ,żeby mieć tylko na telewizje. Telewizor zazwyczaj znajdował się w pokoju chorego a a przy tej ilości ludzi naprawdę było to strasznie denerwujące .Widzowie siadali gdzie popadło na krześle, podłodze od południa do późnego wieczora jak śledzie w puszce w zaduchu mając w obiekcie wzroku osobę ,która była chora. Ale ,któż wtedy się tym przejmował ważne było ,że widzi się na ekranie postacie mówiące i poruszające się .W późniejszym okresie brat mamy a mój wujek kupił sobie telewizor za pierwszą wypłatę jaką otrzymał po podjęciu pracy na kopalni. Był to telewizor ,który miał największy ekran marki Wawel 2 .Jacy byliśmy dumni ,że w naszym domu mamy kino jak to wtedy nazwaliśmy W letnie pogodne wieczory wujek wystawiał telewizor na parapecie okna a my siedzieliśmy na podwórku na trawie albo ławce przyniesionej z ogrodu i patrzyliśmy jak zaczarowani w czarno biały ekran. .Dzisiaj tak wyglądają kina na wolnym powietrzu i nie jest to jak widzicie wcale nowy wynalazek. Dla nas najciekawszymi programami była Kobra i bajki Dysneya .A jakie to były bajki nie takie jak teraz zero agresji bez strzelania czy jakiegoś bicia za to z humorem .Z wypiekami na twarzy przeżywaliśmy losy kaczora Donalda , myszki Miky i innych bohaterów tamtych kreskówek. Potem doszedł Bolek i Lolek czy Jacek i Agatka .Właściwie to na takich filmach się wychowaliśmy. Później kiedy byliśmy już nieco starsi ojciec za zaoszczędzone zaskórniaki zafundował nam na gwiazdkę taki rzutnik .Ile to było radości jak wieczorem zasiadaliśmy do oglądania bajek. Nie trzeba było żadnego ekranu gdyż obrazki klatka po klatce były wyświetlane na ścianie .Napisy czytała nam albo babcia albo mama . Mobilizowało nas też do tego ,żeby zaoszczędzić trochę pieniędzy na nowe bajki toteż pomagaliśmy mamie czy ojcu a prace ,które kiedyś były dla nas nie do zniesienia teraz wykonywaliśmy z ochotą. Z wielką chęcią pomagaliśmy babci czy też dziadkowi a wiadomo ,że dziadkowie zawsze coś tam dorzucili bo wiedzieli na jaki zaszczytny cel mają być przeznaczone zarobione pieniążki. Teraz wiem ,że dziadkowie byli bardzo mądrymi ludźmi i uczyli nas ,że nic nie ma za darmo chcesz coś dostać to sobie zapracuj i z całą konsekwencją w tego słowa znaczeniu wcielali te swoje racje w życie, a że nas kochali przez to otrzymywaliśmy więcej niż nam się należało. I tu był wilk syty i owca cała. Jeżeli chodzi zaś o samą babcię to była najukochańszą osobą na świecie A umiała opowiadać bajki na dobranoc tak pięknie ,że dzisiaj nawet najlepszy gawędziarz czy narrator nie dorasta Jej nawet do pięt ,bo Ona po prostu wkładała w to całe swoje serce i miłość do nas.. Jeszcze teraz zamykając oczy widzę mroźne zimowe wieczory w pokoju piecyk dający przyjemne ciepło i trzaskający ogień który dodawał babcinym opowieściom szczyptę tajemniczości no i my dzieciaki siedzące wianuszkiem wokół babci która opowiadała nam bajki .W tym czasie żaden telewizor czy rzutnik nie był konkurencją bo my po prostu uwielbialiśmy Jej „berani” jak się u nas na Śląsku mówiło . Babcia wiedziała jaką w danej chwili opowiedzieć nam bajkę ,żebyśmy zapamiętali do końca życia jej przesłanie. Pamiętam ,pewny zimowy wieczór kiedy to moja kuzynka wybrzydzała przy jedzeniu a to ,że chleb cienko posmarowany masłem chociaż mieliśmy krowę a to że za twardy a to ,że się zbyt kruszy ,że ona go jeść nie będzie bo jej nie smakuje krzycząc i tupiąc przy tym nóżkami i robiąc złośliwe miny. Na dodatek nawet rąk nie umyła i rozczochrana siadła do stołu. Po kolacji babcia jak zwykle ze stoickim spokojem zawołała nas do pokoju obiecując że opowie nam nową bajkę. Byliśmy strasznie ciekawi co też tym razem babcia wymyśliła i już nie mogliśmy się doczekać kiedy zacznie opowiadać. No i zaczęło się najpierw babcia opowiadała o pięknej królewnie ,która mieszkała w wspaniałym pałacu a ,że była jedynaczką toteż rodzice rozpieszczali ją jak tylko umieli. Jak to ukłuła się wrzecionem i przez 100 lat spała Jak to piękny królewicz uratował ją od śmierci . Potem poszło opowiadanie o kapryśnej królewnie Pyskówce którą to szczególnie zapamiętałam z racji zachowania mojej kuzynki. Była to opowieść o bardzo niegrzecznej i nieznośnej dziewczynce której znanym tylko sobie sposobem skrzat umiał doprowadzić do tego ,że stała się pokorna jak baranek. Tuż po skończonej opowieści popatrzyliśmy znacząco na naszą kuzynkę ,której niestosowne zachowanie przy kolacji było powodem babcinej opowieści. Kuzynka siedziała jak trusia ze spuszczoną głową szukając wzrokiem czegoś na podłodze a może po prostu było jej wstyd .Po krótkiej chwili milczenia oświadczyła ,że od dzisiaj nie będzie wybrzydzała i odpowiednio się zachowywała przy jedzeniu . Nasza babcia uśmiechnęła zadowolona,że to opowiadanie tak wpłynęło na dziewczynkę.

Regina Sobik


czwartek, 6 listopada 2025

„Powrót do korzeni”

   
 
 

Powrót do korzeni” jest to jest to zbiór, opowieści i legend ludowych z różnych zakątków kraju. Książka, stworzona pod redakcją Magdaleny A. Kapuścińskiej (która również stworzyła ilustracje/ jest przedsięwzięciem bardzo ciekawym zarówno ze względu na tematykę, jak i liczne grono współautorów, opisujących legendy czy opowieści z swojego regionu .Moje to legenda o powstaniu Jankowic w których mieszkam jak i 2 legendy związane z miejscowością mojego urodzenia Rybniku Kłokocinie 

 

niedziela, 2 listopada 2025

Tym co odeszli

 Wiersz poświęcony Tym co odeszli tym razem w gwarze śląskiej i pochodzi 

z tomiku pokonkursowego "ZABIORĘ ZE SOBĄ W WIECZNOŚĆ BŁĘKIT" .

Wiersz ten otrzymał razem z wierszem "Downi w zocy do chleba" 3 nagrodę 

w konkursie Stowarzyszenia Twórców Ludowych w Lublinie w 2022r.

       

              

          

sobota, 1 listopada 2025

Nieobliczalny październik

 

                

 Fragment wiersza Jesień 

....................................... 

Nim zgasną uśmiechy lata

jak złotobrązowe kasztany

ostatnim promykiem słonka

zatańczy pomiędzy drzewami

............................................ 

Regina Sobik  


                                        

 

          

czwartek, 30 października 2025

Dopóki serce bije

                                                          

 
 

 


My Zespół Karolinki

ze śpiewem za pan brat

tu w naszych Jankowicach

mamy swój własny świat

W genach naszych śpiewanie

sześćdziesiąt pięć już lat

perfekcją wykonaniem

zadziwić chcemy świat


Ref…..dopóki serce bije

dopóki pieśni ton

spod szarych hałd radością

wypełni każdy dom

---------------------------------------------------------------

Szacunek dla tradycji

to wcale nie jest grzech

bo żeby kochać ludzi

trzeba też kochać śpiew

Choć wielu z nas odeszło

na drugi życia brzeg

a pamięć o nich zawsze

żyć będzie jak ten śpiew


Ref…..dopóki serce bije

dopóki pieśni ton

spod szarych hałd radością

wypełni każdy dom

Regina Sobik   

SŁOWA PIOSENKI NAPISANE SPECJALNIE NA 65 LECIE POWSTANIA ZESPOŁU KAROLINKI