Hałdy i góry

 

 

                   

 

 

 Hałdy i góry 

 My tu na Śląsku mamy góry

nie takie piękne jak te Wasze

Hałdy sadzami malowane

są takie swojskie.. śląskie.... nasze

U nas pod ziemią czarnym złotem

u Was pokryte szczytów bielą

po co się spierać czyje lepsze

kiedy nas łączą a nie dzielą

Tkliwą szarością znaczą widok

żarem przeszłości świecą w nocy

zapachem sosen nozdrza pieszczą

latem zielenią mamią oczy

Wszyscy kochamy je tak samo

korzenie też podobne mamy

gdy Stwórca dał Wam je w podarku

my je w zielony Śląsk zmieniamy

Regina Sobik 

Walczyć o dobro świata

 

                           

Żyjemy w czasach w których człowiek

wciąż dąży do samozagłady

mamieni przez współczesne dobra

sakwą leczymy nasze wady

Jakże żyć zgodnie z Bogiem z ludźmi

gdy wokół wojny ból i nędza

a zwykły prosty człowiek niczym

wobec sił łokci i pieniądza

Kiedy nienawiść względem innych

zabiera wszystkie zmysły człeka

z trwogą myślimy o swych bliskich

i o tym co nas jeszcze czeka

I chociaż świata nie zbawimy

czas podjąć nam ważne wyzwanie

o lepsze jutro walczmy piórem

choć bardzo trudne to zadanie

VIII Rogoźnicka Watra

Fragment artykułu z Podhale 24 pl. 

 Szczególne miejsce w gronie poetów zajmuje Wanda Szado-Kudasikowa jedna z najbardziej rozpoznawalnych poetek Podhala, regionalistka i popularyzatorka gwary podhalańskiej. Jej twórczość od lat wyrasta z umiłowania góralskiej kultury, rodzinnej ziemi i tradycji przekazywanej kolejnym pokoleniom. W swoich wierszach ukazuje piękno gór, ludzi i wartości, które tworzą duchowy krajobraz Podhala. Publiczność z dużym zainteresowaniem przyjęła również występ Reginy Sobik z Jankowic koło Rybnika - poetki i propagatorki śląskiej kultury. Jej obecność była pięknym przykładem tego, że poezja potrafi łączyć różne regiony i środowiska. Twórczość poetki nawiązuje do wartości bliskich człowiekowi: pamięci, rodzinnych korzeni, wiary i przywiązania do własnej małej ojczyzny.Poetyckie wystąpienia przeplatały się z muzyką Kapeli Góralskiej Darka Muchy z Pyzówki, która znakomicie podkreśliła regionalny charakter wydarzeni............ 

Poniższy wiersz został odczytany w dniu 4.07.2026r na VIII Watrze czyli Spotkaniu poetyckim w Rogoźniku gdzie przebywałam na zaproszenie sołtysa Rogoźnika p. Kazimierza Zubek. To dzięki jego inicjatywie oraz p. Krzysztofa Kokota miałam też możliwość nie tylko zwiedzenia Ludźmierza jak i starych przyjaciół  p. Wandy, Adama, Renaty 

Nasza Starka

Nasza starka ło sercu szczerym jak złoto

i łoczach w kierych łodbijało sie niebo

budzili nas s uśmiychym jak promiyń klary

co kukoł s za chmury żeby prziwitać dziyń

Co rano zaplotali włosy we dudlik

zdobiony szlajfkom pszocio i ciyrpliwości

by potym łobdzielić nimi wszystko bajtle

tak gorko jak by łogiyń buchoł pod blachom

Kładonc na stole świyży pecynek chleba

znakiym krziża uczyli zocy do daru nieba

spominajonc starzika co to na grubie

wykuwoł los swoj jak i prziszłych pokolyń

We wieczor przed łobrozym Matki Boski

kieryn dostali łod potka we geszynku

zmochani codziynnom robotom rzykali

różaniec za tych wszystkich kierym tak pszoli

Jeszcze dzisioj dudniom we łuszach ji słowa

„dziecko rob tak żeby żodyn bez cia niy ślimtoł”

łostawiajonc nom mondroś i dobroć serca

łodeszli tam kaj pszoci mo swoji gniozdo 

Regina Sobik  

Dla naszych dzielnych strażaków

                             

Gdy obowiązek wzywa do walki

gdy kur czerwony trwogą zapieje

nasi strażacy do akcji pierwsi

nie straszny ogień wichry zawieje

Refren ….Święty Florianie święty Florianie

wspieraj strażaków i daj im siły

daj zdrowe nogi i silne ręce

by z każdej akcji zdrowo wrócili

Daj chwilę czasu czasu na zapas

odważną duszę serce bez trwogi

by zawsze zdążyli tam gdzie się pali

i zawsze wybrali właściwe drogi

Tym co los zabrał dorobek życia

idą z pomocą odważni chłopcy

kiedy ktoś czeka ratunku wzywa

wielki strach jest im daleki obcy

Refren ….. Święty Florianie święty Florianie

wspieraj strażaków......................

….........................................................

Festyn zabawa to też ich praca

kiedy porządku trzeba pilnować

pyszna grochówka nęci i kusi

dziś za to chcemy pięknie dziękować

Refren …...Święty Florianie święty Florianie

wspieraj strażaków......................

….........................................................

R.Sobik

Marzenia jutra

 

                           

Sen zaplątał się w poduszce

wypełnionej ciszą nocy

a czas biegnie wciąż do przodu

jakby chciał zdążyć przed jutrem

Te zaś czeka do północy

gdzie granica znaczy zero

gdzie wczoraj odchodzi w przeszłość

a dziś dopiero się rodzi

Z nim marzenia i nadzieje

te senne i te na jawie

na lepsze spokojne jutro

gdzie zgoda pokój i miłość

Gdzie wczoraj nie zapomina

adresu swojego domu

ani twarzy tych co razem

szli w przyszłość ręka pod rękę

Regina Sobik 6.01.2026r.

Przedświąteczne refleksje

 

Idą święta idą śniegu na lekarstwo

tak jakoś ponuro szarość rządzi światem

gdzież te czasy kiedy wszystko było inne

gdy w oknie na szybie mróz malował kwiaty

Dzisiaj msza roratnia dla wygody dzieci

no i bezpieczeństwa bywa po południu

lampiony zapala się tylko w kościele

jeszcze Adwent dalej tak jak był jest w grudniu

Piec co buchał żarem dziś tylko reliktem

lub ozdobą kuchni tęskni za przeszłością

gdzie mama gotuje wigilijne dania

a każdego gościa wita się z radością

Dzisiaj gość nie przyjdzie bo trochę się boi

czy go wpuszczą czy też zostanie za drzwiami

być może zabłoci podłogę lub dywan

który czyściliśmy własnymi rękami

Gdy troska o innych gdzieś się zapodziała

co przyjdzie z porządków z czystego dywanu

człowieku miej serce podaj rękę bratu

i cieszcie się razem z narodzenia Pana 

Regina Sobik 

Inne oblicze Strzeleckiego

                                 Geolog podróżnik perła nauki

                                  wybitny umysł z sercem na dłoni

                                 z duszą wrażliwą na krzywdę ludzi

                                 pośród historii odmętów toni

Gdy los przekorny nosił po świecie

szlakami nieznanych ścieżek i dróg

uparcie spełniał dawne marzenia

choć niosły za sobą wędrówki trud

Brazylia Kuba Meksyk Urugwaj

pięknem przyrody zmysły kusiły

jednak jak wszystko innym obliczem

ten sielski obraz w sercu burzyły

Chichotem losu czy przeznaczenia

zbyt wiele było tu krzywd podłości

wstrząśnięty handlem niewolnikami

nie wróżył tej ziemi dobrej przyszłości

Kielich goryczy przebrał swą miarę

gdy obraz ofiar zmysły porażał

śmierć stu dziesięciu indiańskich Wodzów

w snach i na jawie wciąż się powtarzał

Gdy jemu obca wrogość do plemion

a godność ludzką zbyt sobie ceni

hrabia niewolnik przed Bogiem równi

i żaden władca tego nie zmieni

Regina Sobik 

wiersz ten brał udział w Międzynarodowym Konkursie  W DUCHU STRZELECKIGO zorganizowanego przez Organizacja Kosciuszko Heritage Inc. z siedzibą w Sydney, wespół z Polską Fundacją Kościuszkowską w Warszawie, Biblioteką Raczyńskich w Poznaniu, Komitetem Kopca Kościuszki w Krakowie i Federacją Organizacji Polskich w Nowej Południowej Walii

Życie

 

Życie utkane z wątków zdarzeń

wiedzie po krętych ścieżkach losu

szlakiem dni smutnych czy pogodnych

wpisanych w kalendarz mijania

Gdy człowiek szuka wciąż spełnienia

marzeń o których śnił przez lata

co może jeszcze go zaskoczyć

kiedy i tak w końcu przegrywa

Za odruch serca gest ciepłej dłoni

za ludzi których mam wokół siebie

i za te chwile co dzień mi przyniósł

dziękuję że mogę być obok Ciebie 

 

Regina Sobik

Niby zwyczajna

 

Marcowy ranek zbladł z przerażenia

patrząc na ogrom ludzkiej niedoli

Tych co konali w uścisku śmierci

na własnym podwórku i pośród swoich

Zimna biel śniegu zmieniła barwę

znacząc szkarłatem ziemię uśpioną

ta stała się grobem rodziny Ulmów

która nie dała zastraszyć się złu

Ich dzieci wielkim darem od Boga

uczone szacunku i uczciwości

miały wyrosnąć na dobrych ludzi

cóż gdy oprawca był bezlitosny

Gdy piekło wojny płonęło wokół

zawsze odważna po stronie dobra

była ratunkiem nadzieją jutra

dla ludzkich istnień z Gwiazdą Dawida

Niby zwyczajna a taka Wielka

wybrała jedyną i słuszną drogę

choć cena życia była zbyt duża

podjęła wybór ….z bliźnim i Bogiem

Dzisiaj przykładem dla wszystkich rodzin

dla których Człowiek i godność jego

dobrem najwyższym by żyć uczciwie

w zgodzie z sumieniem ludźmi i Bogiem 

Regina Sobik

 foto ze str  https://rzeszow.ipn.gov.pl/pl8/aktualnosci/140845,Historia-rodziny-Ulmow 

Rogoźnik 2023 V spotkanie -Ławka pamięci Romana Dziobonia

 

                                           V Edycja Watry Rogoźnik 2023 

  

 

        foto Roman Dzioboń Łopuszna Spotkanie Gwar          

   Dzięki staraniom sołtysa Rogoźnika p.Kazimierza Zubek oraz pomysłodawcy p.Krzysztofa Kokota dnia 1 lipca miała miejsce już V Rogoźnicka Watra czyli spotkanie poetów nie tylko z Podhala ale i ze Śląska , Ziemi Opolskiej i innych rejonów naszego kraju.     

foto 1 V Watra Rogoźnik 2023  niestety już bez Romana któremu jest poświęcony powyższy wiersz   poniżej Roman Dzioboń z uczestnikami Spotkania Gwar w Łopusznej oraz przed  Leśniczówką Mikołaja w Gorcach 

Kosynierom

 

  

Huknęły armaty  pod Racławicami

zbudziły do boju niczym trąb tysiące

na pobojowisku gdzie krzyki walczących

w kosach jak lusterku przegląda się słońce

A te niczym zboże kłaniają się nisko

Tym co ciężką pracę w walkę zamienili

gdyż nie tylko żywią ale też i bronią

dumne że Naczelnik docenił ich siły

Moskal im nie straszny i nie straszne działa

gdy Kościuszko z nimi do walki zagrzewa

armia Kosynierów dziś święci triumfy

bo wolność krwią własną i chlebem dojrzewa.

 

Regina Sobik foto ze str https://pl.wikipedia.org/wiki/Kosynierzy 

Wiersz ten brał udział w konkursie  The International Kosciuszko Bicentenary Competition  ogłoszonym przez Puls Polonia w Australii w 2017r. z okazji 200. rocznicy śmierci Tadeusza Kościuszki, .

 

Kask koloru pomarańczy

https://www.youtube.com/watch?v=zigrxkgTl_M

pamięci bratanka Arka którego rower był pasją i całym życiem 

Uwielbiał kolor pomarańczy

wierzył w jego moc wierzył w siłę

jak w słonko które to świeciło

zbyt mocno jak na dzień styczniowy

 

Dziś zafundował sobie jazdę

taką zwyczajną dla kondycji

jak mówią „trening czyni mistrza”

a On nim był lecz nie dla siebie

 

Siadł na swój ukochany rower

                                    na głowę wsadził kask jaskrawy

nie dociekając chyba uznał

że znów przyniesie mu łut szczęścia

 

-Hej wrócę późno nie czekajcie

zawołał do matki zza progu

i ruszył w swą ostatnią podróż

                                    w kasku koloru pomarańczy    

Zmiażdżony ciosem przeznaczenia

 nie zdążył dojechać do mety

a kask pękł z żalu na kawałki

jak serca bliskich i przyjaciół

 

Regina Sobik 03.01.2023r

   2  stycznia 2023 roku w tragicznym wypadku życie stracił Arkadiusz Paszenda, kolarz MTB i zawodnik Pressing Bike-System. Miał 36 lat .Arek lubił kolor pomarańczowy towarzyszył mu na każdych zawodach i to z nim Arek był kojarzony.

 

Misiowy dylymat

Kajś wele Łodzi dzielnica Tuszyn

trombiom ło misiu aż puchnom uszy

Kubuś Puchatek to niy uchodzi...

sagi bez galot i majtek chodzi

rajcowie na misia już majom haka

bydzie łostuda i wielko draka

uzaśki gender gorszy ludziska

trza tymu bardzi przijrzeć sie s bliska

zdrowy rozsondek wszak tymu przeczy

że Disney ni mo tu nic do rzeczy

Cajtungi w cołkim świecie szkryflajom

misiowi w Tuszynie niech pokoj dajom

nom sie ta kwestio niy mieści w pale

że mondrych rajcow niy ruszo to wcale

 Regina Sobik

 

Wspólna droga

W Golgocie współczesnych czasów

tak trudno kochać bliźniego

jak wiele trzeba mądrości

by móc zrozumieć drugiego

W złej chwili podać mu rękę

i podnieść kiedy upada

nie patrzeć na rasę wyznanie

lecz to co w sercu posiada

Choć nie jesteśmy bez winy

naznaczeni grzechami

a droga po której zdążamy

nieraz usłana cierniami

Wspólnie nam trzeba ją przebyć

to przecież też ich droga

by w tolerancji i zgodzie

odeszła nienawiść złowroga

Regina Sobik

Cóż mam Ci życzyć Mała Ojczyzno w 100-lecie Niepodległości

Gdy radość zalewa dzisiaj ulice

dumnie powiewa biało-czerwona

cóż mam Ci życzyć Mała Ojczyzno

jak zrobić bilans strat i dokonań

Życzę by Wolność i Niepodległość

były znacznikiem najwyższej miary

a ziemia co Matką i żywicielką

nie zażądała większej ofiary

By los co dotąd wyznaczał drogi

zabrał ze sobą piętno przeszłości

by nasi lokalni bohaterowie

mogli być cząstką Niepodległości

Upamiętnieni nazwami ulic

Oni w pamięci żywych zostaną

choć koło historii różnie się toczy

dla młodych wzorem niechaj się staną

Życzę Włodarzom i wszystkim stanom

siły mądrości i powodzenia

by ich decyzje mądre i trafne

wyrazem empatii i zrozumienia

Żeby mieszkańcy mogli żyć w zgodzie

chętni współpracy pomóc gotowi

a nowe czasy były kołyską

starych tradycji zwyczajów i mowy
  R.SOBIK 09.11.2018r

Modlitwa w 100-lecie Niepodległości

Dałeś nam Boże wolną Ojczyznę

wzniosła to chwila i wielkie słowa

gdy Niepodległość dobrem najwyższym

każdy jej cząstkę w sercu zachowa

Kiedy cierpienie zbierało żniwo

Tyś się jednoczył ze Polskim narodem

teraz gdy wolna nasza Ojczyzna

prosimy o ufność miłość i zgodę

Spraw byśmy wzorem Ojców i Dziadków

modlitwą i pracą swój byt znaczyli

i jak przystało na dzieci boże

Boga Ojczyzną honor cenili

A Twojej Matce co z Częstochowy

przez wieki wierny naród wspierała

daj tyle darów by obdzieliła

swe dzieci które tak ukochała

Błogosław rządzącym i wszystkim stanom

by mogli w pokoju żyć i pracować

pokorą mądrością w codziennym trudzie

i w zgodzi z Tobą przyszłość budować

R.Sobik 05.03.2018r

Sanitariuszka- dla wszystkich Sanitariuszek z Powstania

Splecione ręce jak do modlitwy

a pod powieką obraz ulicy

jak wtedy kiedy świstały kule

na barykadach płonącej stolicy

Gdy wokół wojna rozlała morzem

ogrom rozpaczy bólu cierpienia

niosła nadzieję rannym i chorym

próbując odwrócić cios przeznaczenia

Trudne wybory cuchnący kanał

albo karabin śmierć z ręki kata

w pożodze wojny młodzi jak Ona

ginęli na oczach tamtego świata

Nie miała szczęścia łapanka obóz

codzienna praca nad wątłe siły

krzyki ginących w komorach śmierci

wrażliwą duszę lękiem raniły

Teraz została już tylko sama

chłonąc jak gąbka aromat ciszy

czas bezlitosny zabrał Jej wszystko

i śmiech i radość których nie słyszy 

R.Sobik

foto /przypadkowe / z internetu

A Bóg hojny jak nigdy

W myślach biega po łące
ściga się z wiatrem po polu
szczęśliwa że jest że czuje
że nogi jeszcze niosą

Zrywa skostniałą dłonią
płatki rozkwitłej róży
ciesząc się przy tym jak dziecko
prosi Stwórcę o więcej
o jeszcze jeden kwiat
o jeszcze jeden uśmiech
o jeszcze jeden dzień

A Bóg hojny jak nigdy
uśmiecha się kroplą rosy
rojem barwnych motyli
cieszy zmysły i oczy
a Bóg hojny jak nigdy
uśmiecha się przez łzy

R.Sobik

2 wiersze - pamięci Natalii Piekarskiej- Poneta

                                      Słowa jak balsam 

Była jak wulkan wśród ciszy

życie Ją nie rozpieszczało

los nie szczędził ni folgował

bez przerwy było mu mało

Ból cierpienie ludzka godność

kolej losu przeznaczenia

mądrość i życzliwe słowo

były sensem Jej istnienia

Choć późno się spotkałyśmy

i zbyt krótko z nami była

słowa zapisane w wersach

tchną prostotą w jakiej żyła

Te co spod pióra Jej wyszły

teraz rzewne REQUIEM grają

a dla wszystkich co Ją znali

w sercu balsamem zostają

Pamięci Natalii  Piekarskiej-Poneta

Terminarz spotkań nieodhaczony
tematy rozmów niedokończone
gorzki smak kawy skąpany w zadumie
przywołuje wspomnienia

Tyle spraw czeka na załatwienie
tyle uśmiechów których nie będzie
dni otulonych płoną nadzieją
i wersów niezapisanych

W rejestrze bytu literek kilka
imię nazwisko dwie różne daty
i pamięć co teraz tak bardzo boli
hołdem dla Jej Wielkości

R.Sobik

Wiersze poświęcone  znajomej poetce Natalii którą miałam możność poznać podczas spotkań Przyosiedlowym Domu Kultury Rebus w Żorach podczas spotkań poetów Koła Wena .

Natalia Piekarska Poneta  jedna z trzech licealistek które to sprzeciwiły się przemianowaniu Katowic na Stalinogród. W 1953r Trzy uczennice chorzowskiego liceum imienia Marii Skłodowskiej-Curie, posługując się czcionkami z dziecięcej drukarni oraz pożyczoną maszyną do pisania, przygotowywały ulotki o znamiennych tytułach: "Precz ze Stalinogrodem", "Komuna to zaraza", "Górnicy nie dajcie z siebie wyciskać potu". Następie rozrzuciły je w środkach komunikacji oraz miejscach publicznych.. Po zatrzymaniu licealistek przez ówczesne władze skazano je na więzienie . Natalię osadzono w areszcie śledczym w Katowicach. A  potem  w schronisku w Wodzisławiu, skąd zbiegła 24 września 1953r. Zatrzymano Ją ją ponownie w Gdańsku 2 czerwca 1955r. gdzie chodziła do szkoły średniej. Dwa lata później wyszła na wolność.

Bezsenność nocy

Spokoju szukam w nocnym mroku

i snu spokojnego w nocnej ciszy

boję się nawet szeptać głośniej

że sen nie przyjdzie gdy głos usłyszy

Choć jeszcze nie pora na sen spokojny

noc go przyniesie niespodziewanie

spłynie cichutko z blaskiem księżyca

na resztę nocy ze mną zostanie 

 

Na ciemnym niebie mała gwiazdeczka

powoli gasnąc swój blask utraciła

dla kogo była przez los przeznaczona

kogo przez całe życie prowadziła

Myślą pobiegnę dziś za jej śladem

w przestrzeń nieznaną w dalekie niebo

ciągle zadając sobie pytanie

czy odszedł ktoś bliski ,kto i dlaczego

Czy ktoś odpowie na to pytanie

myśli gdzieś błądzą sen nie nadchodzi

wśród ciszy słychać tylko tykanie

zegara który zawsze z losem się godzi

R.SOBIK

foto promocja tomiku "Jest takie miejsce"  To dzięki staraniom Dyr.Gimnazjum im.ks.Walentego w Jankowicach  Norberta Niestolika /na foto w głębi/ tomik mógł się ukazać