Nocom łokryje ciepłom pierzinom
łodbiere ze ramion ciynżor złych dni
s kożdym łoddechym co niesie spokoj
zaglondo s płaczkom czy bajtlik spi
Kedy usłyszy bici serduszka
bydzie spokojno jak jego śnik
pszeca wachuje go jak tyn Janioł
na wszystki bole dycko mo lyk
Bo zamias krzideł Pon Bog doł pszoci
by poczuł bajtlik ji ciepło ronk
by mogła prziciś do serca swego
i zawrzyć zawczasu nieszczyńścio krong
Pszoci Mamulki ni mo granice
chocioż utropy przinosi ji los
do niego poświynci cołki swe życi
i weżnie na sia kożdy zły cios
Regina Sobik
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz