Na wzgórzu gdzie każdy kamień historią
dumny otulony murem przeszłości
w milczącej ciszy dźwiga ciężar czasu
stojąc na straży Jasnogórskich włości
Na wałach wrośniętych w tę świętą ziemię
swe piętno wyryły dziejowe burze
na ranach zadanych szwedzkim potopem
dla Polski Królowej zakwitły róże
Witając pielgrzymów klasztorne dzwony
biją radośnie dla swojej Matuli
i głoszą światu że Ta co ucieczką
z miłością każdego do serca tuli
U stóp obrazu Jasnogórskiej Pani
gdzie pokłon oddają nawet kamienie
klęczą by zmówić wieczorne pacierze
pośród nocnej ciszy Aniołów cienie
Gdy dzisiaj odchodzi z ostatnim tchnieniem
żegnając Apelem Matkę Narodu
wsłuchaj się słowa by razem zaśpiewać
hymn dla Tej co broni od wojen i głodu
Regina Sobik 17.02.2026r. foto ze str https://pl.wikipedia.org/wiki/ plik:Cz%C4%99stochowa_klasztor_Jasna_G%C3%B3ra-2162.jpg
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz