Pod szczybnym szlajerym mgieł przejrzystych
czakają ranka zaspane pola
by piyrszy wiosynny promiyń klary
łogrzoł skostniało po nocy rola
We sadzie na stromach zielone ponki
ledwo rozbite ciekawe świata
wyjrzały w góra w bezchmurne niebo
i nieciyrpliwie czakajom lata
Na trowie małe pociorki rosy
dyngom kolorow czarujom skrycie
trzimajonc w pojstrzodku tyn konsek nieba
radujom łoczy piyknym łodbiciym
I zamyślone nad cudym stworzynio
szepcom pacierze we rannej ciszy
niosonc pochwały piykna tej ziymi
tam kaj ji yno Pon Bog usłyszy
Regina Sobik
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz