Kedy w ziorkach łowoc nieba
złotym i szczybłym sie miyni
potym żniwiarza sroszony
wydowo sie cudym ziymi
A kedy spichlyrz je pełny
mynorz go na monka zmieli
bielusiynki jak łopłatek
bydzie na żniwne weseli
Ze tej monki chlyb zwyczajny
mocka siły ludziom dowo
na łołtorzu cud przemiany
ciałym Bożym chnet sie stowo
Ło ty ziymio rodzicielko
dej plon by niy brakło chleba
by kożdy jego krajiczek
boł rzykaniym aż nieba
Regina Sobik
Natchnienie nocy fragment wiersza
.............................................
.........................
Nie żałuj dzisiaj gdy jutro czeka
słońce nie skryje blasku księżyca
gdy noc natchnieniem dnia jutrzejszego
zobaczysz inne jego oblicza
....................................................
Regina Sobik
Hałdy i góry
My tu na Śląsku mamy góry
nie takie piękne jak te Wasze
Hałdy sadzami malowane
są takie swojskie.. śląskie.... nasze
U nas pod ziemią czarnym złotem
u Was pokryte szczytów bielą
po co się spierać czyje lepsze
kiedy nas łączą a nie dzielą
Tkliwą szarością znaczą widok
żarem przeszłości świecą w nocy
zapachem sosen nozdrza pieszczą
latem zielenią mamią oczy
Wszyscy kochamy je tak samo
korzenie też podobne mamy
gdy Stwórca dał Wam je w podarku
my je w zielony Śląsk zmieniamy
Regina Sobik
Matka
wszystkich polskich Matek
jesteś balsamem dla duszy
gdy
zasiane ziarno w łonie
cudem narodzenia wzruszy
Dla Tych
co szukają wsparcia
rozkwitasz pąkiem nadziei
niczym
tęcza kolorowa
pośród burz ziemskich zawiei
Tobie łzy
na wagę złota
kiedy płyną z serca ciszy
za Twym wiernym
wstawiennictwem
szept modlitwy Bóg usłyszy
Nieważne
perły w koronie
czy szata złotem przybrana
Brzemienna
Matko Królowo
od Boga żeś nam posłana
Jesteś
świadectwem łask bożych
wszystkich którzy Ci ufają
Oni
zawierzając Tobie
o co proszą otrzymują
Matko
Brzemienna o Pani Skępska
nosisz pod sercem Syna
bożego
posłuszna Stwórcy pokorna cicha
jesteś nadzieją
dla Tych co proszą
Sypiesz łaskami jak ziaren
kłosem
wskazujesz pokorą jak żyć nam trzeba
nasz los z
ufnością Ci powierzamy
byś była łącznikiem ziemi i
nieba
Kiedy świat tonie w ciemności grzechu
jak światło
słonka prowadzisz drogą
jesteś ucieczką jesteś
ratunkiem
Tych których ciężko doświadcza los
Żyjemy w czasach w których człowiek
wciąż dąży do samozagłady
mamieni przez współczesne dobra
sakwą leczymy nasze wady
Jakże żyć zgodnie z Bogiem z ludźmi
gdy wokół wojny ból i nędza
a zwykły prosty człowiek niczym
wobec sił łokci i pieniądza
Kiedy nienawiść względem innych
zabiera wszystkie zmysły człeka
z trwogą myślimy o swych bliskich
i o tym co nas jeszcze czeka
I chociaż świata nie zbawimy
czas podjąć nam ważne wyzwanie
o lepsze jutro walczmy piórem
choć bardzo trudne to zadanie
Przi polnej drodze na kraju lasa
samotno lipa kwiyciym rozkwito
łona kożdego wto tukej przidzie
słodkawym woniym lata prziwito
Na korze stroma łobroz Madonny
lipniowo klara z uciechy poli
na nim jak żywo Bożo Mamulka
s małym Dziyciontkiym we aureali
Łojcowie nasi kejś tu chodzili
prosić ło dobre żniwa czy plony
wierzyli że chroni dycko pomoże
toż w zocy mieli łobroz Madonny
Dzisioj wionuszek s kwiycio spleciony
gorkim promiyniym przipiyko klara
a Łona samotno s Dziyciontkim na rynce
czeko aż wroci sie łojcow wiara
Regina Sobik
foto ze str https://radom.city/index.php?n=Grafika.07488
