Podróż do Raju

 

    D

Długo oczekiwana pachnąca jeszcze farbą drukarską przesyłka Współczesnej Bajki Polskiej nareszcie dotarła a w niej "Podróż do raju" Poniżej fragment ,opowiadania

.............................................................................................

Na ogromnym oceanie ,który nie miał początku ani końca znajdowały się wyspy .Jedne większe jedne mniejsze ,ale tylko jedna taka maleńka była zamieszkała przez stworzenia nazwane Ziemianami . Wysepka zdaniem samych Ziemian była bardzo a to bardzo duża. Miała swoje góry doliny, rzeki jeziora i morza, jednak w porównaniu do wielkości oceanu była tylko takim małym punkcikiem zaledwie kropeczką. Mieszkańcy wysepki ciężko pracowali żeby jakoś godnie utrzymać swoje rodziny gdyż wysepka była jałowa i skalista. Nie zawsze jednak tak było .Starsi mieszkańcy wspominali ,że kiedyś była ona zupełnie inna. .Mieszkańcy mieszkali w ogrodzie który był prawdziwie rajskim. Łąki pokryte soczystą trawą i kwiecistymi dywanami ,ziemia rodziła plony zdolne wyżywić wszystkich jej mieszkańców a drzewa pyszne i zdrowe owoce . .Zwierzęta i Ziemianie żyli w wielkiej przyjaźni .Zarządcą tej wyspy był Król kochał swoich poddanych ponad życie nic w zamian nie żądając poza posłuszeństwem .Ale jak to zwykle bywa zawsze znajdą się jacyś nieposłuszni i krnąbrni . Tak było i w tym wypadku. Pierwsi Ziemianie ,którzy tu mieszkali nie posłuchali zakazu swojego Króla i zerwali jabłko z jabłoni co do której mieli zakaz, za co zostali wygnani poza ogród w którym mieszkali. Od tego czasu musieli sobie radzić sami .Król jednak jak prawdziwie kochający Ojciec przyrzekł ,że przyśle im swojego syna Królewicza ,który zmieni ich ciężkie życie i zaprowadzi ich do takiego miejsca jakim kiedyś był ogród. Warunkiem będzie jednak zaufanie i posłuszeństwo .Ci co pójdą za nim dostaną nagrodę jaką było zobaczenie oblicza samego Króla i zamieszkania z nim w jego przecudnym pałacu. Mijały lata i wieki a mieszkańcy z utęsknieniem czekali na upragnionego Królewicza .Jedni umierali nie doczekawszy się obietnicy drudzy rodzili mając nadzieję ,że za ich życia zostanie spełniona ...................................................................................................................................................................................................

...........................................................................................................reszta w Almanachu Współczesnej Bajki Polskiej wydanym przez Wydawnictwo Macieja Apostoła w Świerklańcu

Zdrowaś Maria -czyli Październik różańcem opasany

Świat ukołysany ciszą i spokojem
jeszcze nie zasypia chociaż wieczór sprzyja
październik różańcem świata opasany
szepce dla swej Pani Zdrowaś bądź Maryja

Niebo ziemia śpiewa w radosnym zachwycie
dla Pani Wszechświata słodkie Łaskiś Pełna
Pan jest z Tobą zawsze Najświętsza Panienko
boś dla swego Pana najmilsza i wierna

On wywyższył Ciebie i wybrał za matkę
gdyż błogosławionaś między niewiastami
Wspomagaj w potrzebie wszystkie swoje dzieci
by wśród burz życiowych nie zostali sami

Jaśniejąca gwiazdo pośród dróg ciemności
nad Twoje oblicze nie ma piękniejszego
Chroń płaszczem opieki wszystkie przyszłe Matki
i błogosławiony owoc żywota Twojego
Jezus

Regina Sobik 

Tęsknota Strzeleckiego -wyróżnienie w konkursie Międzynarodowym W duchu Strzeleckiego w kategorii piosenka

Los poniósł go na kraj świata

na ziemię gdzie błękit góry

rozpala tęsknotę wspomnień

do Tej co była mu życiem

dla niej zdobędzie kwiat szczęścia

zerwie by wrócić marzeniem

tam gdzie miłosne wyznania

wiatr echem powtarza do dziś

Ref......Adyno miłości wierna

niebo i światło mej duszy

do Ciebie wracam i wracam

pełen nadziei i wzruszeń

a tam wysoko w górach

rośnie mój kwiat rozkoszy

Siwy Promyczek Słonka

on mi smutki rozproszy

otuli ciepłem wspomnień

tak mocno aż zaboli

by był balsamem na troski

ciężkiej tułaczej niedoli

 

I ruszył wędrownym szlakiem

na szczyty mgłami spowite

by zerwać swoją stokrotkę

w płatkach zamknąć kochanie

a dziś na górze Kościuszko

wiatr smętną piosenkę śpiewa

historii pewnej miłości

straconej miłości dwóch serc

Ref......Adyno miłości wierna

niebo i światło mej duszy

do Ciebie wracam i wracam

pełen nadziei i wzruszeń

….....................................

…...................itd

ps

Siwy Promyczek Słonka to kwiat podobny do naszej stokrotki rosnący w Górach Śnieżnych który podobno Strzelecki miał zerwać dla ukochanej Adyny

 

Konkurs W Duchu Strzeleckiego

 Międzynarodowy Konkurs "W Duchu Strzeleckiego konkurs" Australia Wyróżnienie w kategorii wiersz i tekst piosenki

Anioł Nadziei

/pamięci Pawła Edmunda Strzeleckiego /

Odór zgnilizny wypełnia izbę

zagląda w garnki gdzie pustka straszy

obok w spiżarni usiadła bieda

i z pieczą zgniłe kartofle liczy

Czy kilka znajdzie się do jedzenia

żeby choć przeżyć jeszcze dzień jeden

„Wielki Głód” zbiera obfite żniwo

a czasy trudne i brak nadziei

Przejęte ogromem ludzkiej niedoli

irlandzkie niebo okryły chmury

i zdają się szlochać na widok cieni

wychudłych istot w ludzkich postaciach

W przytułkach szkołach gromady dzieci

o smutnych twarzach znaczonych głodem

wyciąga ręce po talerz strawy

o którą zadbał sam sir Strzelecki

Kim był skąd przybył Anioł Nadziei

o sercu wrażliwym na ludzkie bóle

co dzielił z nimi czasy niedoli

żywił ubierał i edukował

Dzisiaj już wiedzą wszystkie narody

kim Ten co niemal oddał swe życie

kiedy gorączką zmogła choroba

a ślad jej piętna nosił przez lata

Odżyła przeszłość w sercu Dublina

tablicą pamięci dziś hołd oddaje

Temu co kiedyś tu żył pracował

ratując od głodu tysiące istnień

Różaniec fortkom do nieba

 

Siedzi Pioter w fortce raju

i utropy mo nimało

w niebie dusz wiyncy niż wpuścioł

a łon niy wiy co sie stało

Pszeca siedzi tu bez przerwy

i niy mieści mu sie w pale

keryndy te dusze wlazły

niy kapuje tego wcale

Duszyczki to niy Janioły

żeby na krzidłach wleciały

toż trza mu poszukać fortki

bez kiero sie przedostały

Poszoł Pioter szukać fortki

łazi i we każdo dziura kuko

choć go bolom wszystki gnaty

bez dziyń cołki fortki szuko

Jest... znod.. ludzie.. niy do wiary

leci s wieściom do Jezusa

żeby zaroz mu pokozać

jak do nieba lezie dusza

Na to ośmioł sie Pan Jezus

wiedził ło co sie rozchodzi

pado to knif mej Matule

i trza ci sie s tym pogodzić

Widzisz Piotrze tyn różaniec

Mamulka go ludziom dała

żeby znoś fortka do nieba

łodmawiać go rozkozała

No i tak wszystki duszyczki

kiere sie jom posuchały

we geszynku za wytwałoś

prawo do nieba wlyź miały

A Ty wachuj swoji fortki

bo po toch cie tu posadzioł

wiym że to ciynżko robota

dej znać jak byś niy poradził

Regina Sobik 07.10.2023 r

Życie

 

Życie utkane z wątków zdarzeń

wiedzie po krętych ścieżkach losu

szlakiem dni smutnych czy pogodnych

wpisanych w kalendarz mijania

Gdy człowiek szuka wciąż spełnienia

marzeń o których śnił przez lata

co może jeszcze go zaskoczyć

kiedy i tak w końcu przegrywa

Za odruch serca gest ciepłej dłoni

za ludzi których mam wokół siebie

i za te chwile co dzień mi przyniósł

dziękuję że mogę być obok Ciebie 

 

Regina Sobik

Niby zwyczajna

 

Marcowy ranek zbladł z przerażenia

patrząc na ogrom ludzkiej niedoli

Tych co konali w uścisku śmierci

na własnym podwórku i pośród swoich

Zimna biel śniegu zmieniła barwę

znacząc szkarłatem ziemię uśpioną

ta stała się grobem rodziny Ulmów

która nie dała zastraszyć się złu

Ich dzieci wielkim darem od Boga

uczone szacunku i uczciwości

miały wyrosnąć na dobrych ludzi

cóż gdy oprawca był bezlitosny

Gdy piekło wojny płonęło wokół

zawsze odważna po stronie dobra

była ratunkiem nadzieją jutra

dla ludzkich istnień z Gwiazdą Dawida

Niby zwyczajna a taka Wielka

wybrała jedyną i słuszną drogę

choć cena życia była zbyt duża

podjęła wybór ….z bliźnim i Bogiem

Dzisiaj przykładem dla wszystkich rodzin

dla których Człowiek i godność jego

dobrem najwyższym by żyć uczciwie

w zgodzie z sumieniem ludźmi i Bogiem 

Regina Sobik

 foto ze str  https://rzeszow.ipn.gov.pl/pl8/aktualnosci/140845,Historia-rodziny-Ulmow 

Jesienny zachód

 

Miniatury

 

 Zgody nie zbuduje 

 

Niby taka miła pokorna i cicha

a w swej zawziętości złość się w niej gotuje

uparta jak osioł nie umie wybaczać

z takim to podejściem zgody nie zbuduje 

 

Bez wzajemności

Kochać bez wzajemności to życie bez celu

i w złudnej nadziei znosić swe cierpienia

wszak miłość to choroba co rozum odbiera

u tych którym rzeczywistość przerosła marzenia

Tęsknota

Siedzi na dnie serca w umyśle i duszy

nikt jej nie uleczy ani nikt nie ruszy

i chociaż by chciała wspomnienia odrzucić

to zawsze potrafi jak bumerang wrócić

 

Pyszałek

W kokonie własnych chorych ambicji

by nie zobaczyć cierpień bliźniego

sumienie i serce zamknął na klucz

zardzewiały od pychy własnego Ego

 

Niewierny Tomasz

W myśl pewnej zasady jak nie zobaczy

to nie uwierzy w to co los przyniesie

chociaż tu wiara nad wyraz przydatna

 bo wiele korzyści ze sobą niesie

 

Pasożyt

Praca i nauka obce mu nad wyraz

jak ogień i woda co nie idą w parze

lecz darmo korzysta z pewnych przymiotów

tych co inni od losu dostali w darze

 

Dama

Poezja to ponoć prawdziwa Dama

i mówić o niej źle się nie godzi

gdyż w parze z Weną ku serc pokrzepieniu

dla swojego odbiorcy piękne wiersze płodzi

 

Św. Franciszek

Tak hojny że nawet puste dłonie

dają tyle dobra

że biedni stają się bogaczami

Cegiełki

Każdy dzień budujemy swój los

ozdabiając go cegiełkami uczynków

jako zadatek do wieczności

Labirynt

W labiryncie życia

gubimy się

szukając wyjścia z matni

Balsam

Nie podnoś ręki na brata

wyciągnij ją żeby pomóc

a słowo dziękuję

będzie balsamem na serce

Regina Sobik 

Wybiyro sie Franc we rajza

 

Wybiyro sie Franc na kole

w rajza dołokoła świata,

mo czas bo je na pyndzyji

pojedzie se na dwa lata.

W markecie kupioł se koło,

kejby ta rajza strzimało,

musi mieć mocne jak diobli

jak by sie coś w drodze stało

Trzi czopki na łyso gowa

za poł cyny sie trefiły,

i rugzaki w promocyji

aże dwa, bo łacne były.

Szczewiki ze wyprzedaży

na kere downo polowoł,

w kantorze euro wykupioł

ze piyńć lot na ni szporowoł.

Nie bydzie sie przeca łechtoł

musi sie jakoś pokozać,

choć w kapsie mo wielko dziura

przed somsiadym trza szpanować.

Wozkiym wyjechoł z marketu,

wciepnoł te wszystki klamoty

do auta łodkupionego

łod kamrata ze roboty.

Wcisko koło we bagażnik

stynko, kwynko, miejsca mało

szczeliła linsztanga na poł

a koło sie rozleciało.

Niy pojedzie Franc we rajza,

tera sie po łepie wali,

że uwirzoł w promocyje

jaki we markecie dali.

Regina Sobik

Front idzie

 

                                           foto pochodzi ze str https://pl.wikipedia.org/wiki/Wojna

Sztuka została napisana na podstawie opowieści mojej mamy która jako 15 letnia dziewczyna była świadkiem tamtych wydarzeń

Osoby chłopiec -CHŁ , OFICER , Mama, SOMSIAD SOMSIAD 2 , brat sąsiada, oficer , Frida, sąsiadka, Tłumacz, DOKTOR ,Ranny

Front zię zbliża . Akcja dzieje się na wiejskim podwórku niedaleko Rybnika gdzie kręci się paru niemieckich żołnierzy ich dowódca na dachu budynku gospodarczego obserwuje przez lornetkę ruch wojsk radzieckich około 9 letni chłopiec wyrywa się mamie i biegnie w kierunku niemieckiego oficera

CHŁ- Mamo! Mamo! jo chca yno łobejrzeć te cudoczne brele kiere majom łoficyr .

OFICER -patrzy przez lornetkę Front idzie!!! o Ruscy coroz bliży!

Mama /żegna się / Ponboczku złoty strzeż nas łod szystkigo złego Francik wracej sie widzisz że to ruscy idom zaro tu bydzie piekło

CHŁ- Mamulko ale yno kwila zwraca się do niemieckiego oficera /Panoczku łoficyrze a moga tam ku Wom wylyź jo by tyż chcioł widzieć s bliska tych Ruskich .

OFICER - Liczy ajns, cwaj, draj, fir, fynf, zeks, ziben, acht, nojn, cejn!!! tangi na Rajski drodze woła O cholera!!! całe mrowi za nimi , załoga kryć się a Ty zwraca się do chłopca żgolu zmiatej do pywnice / obserwuje dalej wołając Psiakrew!!! chyba nas zauważyli kierujom lufy we nasza strona /zwraca się do garstki żołnierzy którzy zostali na posterunku po ewakuacji reszty wojska / Żołnierze zajonć stanowiska . A Ty zwraca się do chłopca/ niy słyszoł żeś za kwila może być tu piekło raus!!! raus !!! a to gibym .

Mama wystraszona - Ponboczku złoty za czyji grzechy ratuj nas ło tej zarazy Francik za mnom do pywnicy .

CHŁ -Mamulko a jo sie wcale niy lynkom przeca tatulek mje uczoł ,że kożdy Slonzok to twardy chłop i niy może sie boć bele czego .Niy tela my strzimali przed tym byli nasi tera som Nimce a ci ruscy jak przidom tak pudom za frontym pra .

Mama - No niy wiym! niy wiym ! padajom ludzie że to łokropne gizdy / Słychać wybuchy matka żegna się po raz kolejny / W imię Łojca i Syna szczylajom Matko Bosko chroń nas /świst kuli /

Ło Jezusiczku!! a to co nasze somsiady !! patrzy na dróżka gdzie bignie rodzina sąsiadów

SOMSIAD- Retuj się wto może ruski tangi trefioł we nasza chałpa a ta cołko sie zawaliła cudym my wyleźli mogymy się skować w waszej pywnicy .

Mama- Możecie! Możecie! Pszeca my som jak familijo jakoś sie zmieszczymy lećcie ale wartko

a Ty Trudka co s Tobom zwraca się do małej dziewczynki którą brat sąsiada niósł na rękach

Brat sąsiada- Chyba się wylynkała bo straciła godka boroka bele by jom potym niy brały krymfy

CHŁ -Mamulko a co to som krymfy?

Mama- Dziecko ni ma czasu na tłumaczyni tera trza się schować /słychać wybuchy Niy słyszysz jak walom

******************

CHŁ - /oglada się Dziwejcie se jak Niymce zmiatajom trza i nom wioć puki czas / w tym czasie słychać wybuchy i strzelaninę

Cisza rodzina obserwuje podwórko na którym kręcą się rosyjscy żołnierze

Frida- Słyszycie jakoś inszo godka jo ji niy rozumia a wy ?? Mamulko co tera bydzie?

Mama -udaje odważną - A nic dziecko co mo być. Poczekejcie łobejrza co i jak i pogodom s tym tam wskazuje na rosyjskiego oficera

Sąsiadka - Poczekej Ana kwila wiyszajom na drzewie jakiś biołe szlajfy co to może znaczyć?

Mama / rozgląda się ostrożnie i podchodzi do radzieckiego oficera/. Szczyńś Boże jo tu je gospodyniom i niy rozumia po waszymu ale chciałach sie dowiedzieć co tukej sie wyrobio .

Oficer -Zdrastwujtje chazjajka nje panimaju / woła tłumacza i coś tam rozmawiają po rosyjsku

Tłumacz -Gospodyni ten oficer otrzymał zadanie ,żeby zrobić w Waszym domu szpital Polowy dla rannych żołnierzy a znakiem są oto te białe wstążki .Od tej chwili przenosicie się tam /pokazuje na budynek gospodarczy /.Ale zanim przystąpimy do pracy musimy się umyć ogolić coś zjeść i porządnie wyspać i to w łóżku . Rozumiecie ?

Mama -. Ja rozumia momy suchy chlyb na wodzionka a we pywnicy zimioki pora krałzow kompotrow i marmelady toż zrobia wom co do jedzynio i picio uwina sie roz dwa a co do spanio … nie dokończyła gdyż jej najmłodsza córka Frida słysząc rozmowę jak oparzona wybiegła z piwnicy

Frida- Co Łoni chcom spać we mojich pierzinach kereście mi usuli na wiano niedoczekani jejich nie dom! niy dom !!

Mama- Ależ Fridko muszymy to zrobić widzisz jak tyn łoficyr na nas zaglondo gotowy nas zasczelić jak sie niy zgodzymy.

Frida - A jo! niy dom~! niy po to żeście szkrobili łoblyczki na zegłowki i pierziny ,żeby tera jakiś Ruski pomarasili jich bociorami niydoczekani tu zaczęła tupać nogami

Oficer- /podnodosząc broń gotową do strzału / Ty sabaka my … przerwał mu tłumacz

Tłumacz- Spokojno i zwracając się do Fridy -To my żołnierze walczyliśmy za waszą wolność spaliśmy w okopach mróz nie mróz deszcz czy słońce a Ty teraz nie chcesz nam dać się wyspać w twoim łóżku tu sie należy kulka w łeb. /podnosi broń /

Matka- błagalnie do tłumacza / Panoczku Łoficyrze dejcie ji pokój i niy robcie nic złego bo łona mo nierowno tukej /pokazuje na głowę / łod malynkości choruje na gowa i niy rozumi co godo ulitujcie sie niy strzylejcie jo jo już leca szykować posłani .

Oficer opuścił broń – Nu charaszo .

Matka pobiegła do domu Oficer i tłumacz za nią a Frida siadła na ziemi płacząc

Po chwili na podwórku słychać jakieś krzyki ,gdakanie kur i szczekanie psa to żołnierze plądrują podwórko z domu wychodzi tłumacz i wrzeszczy

Tłumacz- Tiszina !!!! eto dołżen byt porjadok .

Sąsiadka – Widzisz Ana a godali ludzie ,że ci ruscy to łoszkliwe chachary ,że kradnom bierom to co siedo ,że niuczone a tu i inteligyncjo i porzondek aż niy chce mi sia wierzyć jak za Wilusia.

Brat somsiada -Poczekejcie jak yno przidzie ta chołota co idzie za nimi to dopiyro sie doznomy jasności /przerywa bo wchodzi tłumacz

Tłumacz- /Potrzeba mi 2 silnych mężczyzn. Musimy pochować naszego bohatera ,który zginął od szwabskiej kuli .Według rozkazu Naczelnego dowództwa musi być pochowany w miejscu gdzie zginął tzn tu pod oknem.

Mama -Pod łoknym a niy na kiyrchowie? to pszeca niegodne .

Tłumacz .-Taki rozkaz zwraca się do mężczyzn pójdziesz Ty i Ty /wychodzą /

Sąsiadka- Jo sie lynkom co to bydzie jak tu zrobiom tyn lazaret do wojokow .

Mama- Wola niy myśleć ale wiycie co wojok czy ruski polski czy tyż nimiecki to pszeca jedno to człowiek kerymu noleży sie zoca .Jakby tak naszych chopow pochowali bele kaj to ani zaświycić świyczki ani łostawić kwiotka yno porzykać za duszyczka by szło .

Sąsiadka- Trudko jak tam je ci już lepi /zwraca się do mamy / szkoda dziołchy a możno by pomog tyn ruski dochtor .

Mama- To nic niy do na jeja choroba niy ma lyku /dodaje/ ,co ta wojna robi s ludziami sromota świata .Wracają mężczyźni Jeden z nich mówi .Podsłuchoł żech godka tych dwóch wojokow godali tak jakby niy byli s Rusow choć niy wszystko żech zrozumioł ale padali ,że tu bydom kajś s tydziyń a potym front pudzie dali toż możymy się spodziywać ,że na jic h miejsce przidom insi . Wymiarkowoł żech ,że tacy co jich wziyni do woja s jakigoś zadupio kaj biyda aż piszczy .W życiu niy widzieli koła ani zygarka. Niy umiom ani czytać ani szkryflać kradnom wszystko to co sie świyci s kościołow dworow i chałypy a ludziskom wytargujom złote blomby .Psujom wszystki baby toż muszymy ji mieć na łoku .

Somsiad woła kobiety – Baby! dejcie se pozor na ruskich .Musicie sie przeblyc we stare łachy i zawionzać chustki na żurok. Pomazejcie se tyż gymba ziymiom ,żeby te wojoki myśleli ,że tu yno starki łostały .Nie zawadzi tyż wystawić trocha pukiel i wlyc szłapami to Wom dajom pokój a jak by kieryn za wiela sie wele was kryncioł dejcie znać .I pochować koła abo spuścić luft żeby bo te pierony niy mogli ukraś fatrowej maszinki bo czym bydzie jeździoł po wojnie na szychta .

Brat somsiada -Miarkuja ,że tyn co przidzie ze Syberje abo jeszcze skondś widzi taki koło piyrszy roz .Sąsiadka- A niy godejcie, chocioż /.rozląda się czy ktoś nie podsłuchuje ./ .słyszałach łod jednego chłopa co to prziszoł s lagru że boł s takim Ruskim keryn koło widzioł piyrszy roz na łoczy .Jak yno siod na zic to zaro sie łobuloł bo niy umioł jeżdzić

CHŁO- Jo już by go nauczoł jeżdzić na tym kole .

Frida -Ty niy być taki mondry bo jak tatulek spuścioł ci luft s koła to żeś niy wiedzioł co zrobić .Keby starzik ci niy pokozoł jak naplompać to byś do teraz chodzioł piechty.

Mama- Cicho bajtle to niy czas na swada słyszycie! ... wtoś wyje jakby go ze skory łobdziyrali .

Somsiad - Cośik mi sie zdowo ,że to piyrszy szub przijechoł s frontu .

Sąsiadka- No niy jo niy wytrzimia tego ryku ida łobejrzeć.

Mama- Jo tyż tak po prowdzie trocha mi żol tych chopow po mojimu to łoni musieli iś na ta wojna bo inacy kulka w łeb .

Somsiod- A czy my mieli inacy za Niymcow jak wtoś niy podpisoł folkslisty to zaro boł lagier .

Somsiod II - Mosz recht synki ujca niy podpisali . Prziszły szupoki i Jich wziyni tak jak stoli nie doszli jeszcze do Kaczmy u Hulki tam kaj mieli wszystkich tych niepokornych a już mieli wybite zymby. Niy twało miesionc jak ze lagru prziszło urzyndowe pismo, że umrzyli na zapolyni płoc wierzycie w to bo jo niy synki mieli 19 i 20 lot ...zakatrupili Jich tam te pieroński chachary.

Sąsiadka -Wszyjscy po jednych pniondzach ale obowionzkiym krześcijanina je pomoc drugimu czy to ruski , polski nasz czy nimiecki Ana!! idymy .

Mama- Idymy ! zwraca się do lekarza - Panoczek dochtor tak po krześcijańsku powiym ,że my tu prziszli pomoc przy tych wojokach co momy robić .

DOKTOR Jedna niech bjera czyste wyważone płachty i potargo jich we taki szyroki szlajfy bydom s tego bandaże a drugo niech zawarzi wody i prziniesie w misce.

Mama- No ja Frida by sie zaś ciepała ,że niy bydzie miała wiana /Hilda wchodzi/

Hilda -Wcale niy bo jak trza to trza a prziszłach pomoc mało wiela bo już mi sie zmierzła ta głodno godka .Sztyjc yno to samo .

Mama -No to chytej sie roboty mosz tu ta płachta i targej

/słyszą jęk na łóżku leży młody jeniec niemiecki i prosi /

Ranny- Frelko /zwraca się do Hildy/ dostołech sie do niewole ale jak widzicie dlo mje już niy yno wojna sie skończyła kej ale i życi urwało mi szłapa ./ rozglą da się ostrożnie dając jakiś papierek do kieszeni fartucha Fridy i szeptem dodaje .Jak by co to zawiadomcie moja familijo .Niech przinajmi bydom wiedzieć kaj leża pochowany Zrobicie to do mje.

Hilda ze łzami w oczach - Ja Karlusie wy niy umrzecie bydziecie tańcować jeszcze na swojim weselu .

Ranny - Niy doczakom tego kostucha już stoji nadymnom dziołszko a Ty porzykej za mje bo moji godziny som policzone żegna się W imię Ojca i Syn...a i …../nie dokończył

Hilda z płaczem – Mamo! Mamo! podź tu yno cościk mi sie zdowo ,że tyn wojok niy żyje, Boroczek a boł taki młody szlocha Ponboczku czamu ?

DOKTOR – Nic niy możemy nie miał szans zwraca się do mężczyzn Wynieść go stąd .

mężczyźni wynoszą zmarłego .

Hilda -szepcze do matki . Mamulko tyn umrzyty doł mi tako szkartka tam coś stoji łobekrzicie jyno możno trza by jakoś dać znać familiji ,

Matka - Już ty sie tym niy trop dziołcho jakoś to załatwiymy a tera zmiatej ku dochtorowi .

Sąsiadka widzi jak Ana wkłada ukradkiem do kieszeni karteczkę i daje jakieś znaki

Mama -szeptem do sąsiadki - No co? no co? a co byś ty zrobiła .

Sąsiadka - To samo co Ty pszeca łobie momy dziecka pra a tera bierymy sie do roboty bo prziniośli nastympnych łoby jyno przeżyli

Mama- Oby i żegna się 

Regina Sobik.

Objaśnienie ; Według realacji mojego dziadka po wojnie dzięki Czerwonemu Krzyżowi udało się skontaktować z rodziną zmarłego rannego żołnierza  ,co więcej rodzice chłopaka przyjechali na grób swojego syna  ,który znajdował się w zbiorczej mogile na którymś z rybnickich cmentarzy .

Musi trocha przisztopować

 

Łeb zaś mje łod rana boli

w karku sucho w pysku poli

a tu jeszcze budzik zwoni

jak by leciało sto koni

 

S boku na bok sie przewracom

zloty potym czoło macom

barłog jak suchy strom trzeszczy

a tu jeszcze baba wrzeszczy

Toż żech sie zewlyg ze pryka

bo mje goni do haźlika

stowom i blikom do zdżadła

co tam widza kupa sadła

Ślypia myntne podkronżone

szkuty jakby przeżodzone

kichol jak ze pieca ruła

a na czole wielko buła

Jeszcze ta śliwa przi łoku

i srogi siniec na boku

choć żech jeszcze jest na fleku

pamiyńć wraco sie po leku

Widać w szynku haja była

ślubno do dom mje skludziła

możno jo trocha przesadzioł

i po drodze sie powadzioł

 Potym niy wiym co sie stało

dostołech w łeb ..film urwało

łodtond musza sie wahować

i s wadzyniym przisztopować

Regina. Sobik

Chciał lis kolor futra zmienić

 

Chciał raz lis dla niepoznaki

kolor swego futra zmienić

przefarbuje się na czarno

żeby wygląd swój odmienić

Wybiera się do kurnika

już ostrzy sobie pazury

a z pyska mu ślinka leci

na świeże i smaczne kury

Jest tylko jedna przeszkoda

przechytrzyć stróża podwórka

czy jego plan zda egzamin

żeby wywieść w pole Burka

Może psisko da się nabrać

jak nie żywot lisa marny

skoro rudym jest z natury

a nie burym albo czarnym

Widać nie był lis tak chytrym

choć mu kiszki marsza grały

bo nie znalazł żadnej farby

chociaż szukał przez dzień cały

Teraz głodny wciąż narzeka

że on zadaniu nie sprostał

darmo marnował swe siły

bo i tak rudym pozostał 

Regina Sobik

foto ze str https://p24.raciborz.com.pl/new/rudy-przyjaciel-wtorek-27-pazdziernik

Niesłuszne podejrzenie

 

                                  Od dwu godzin moi mili
                                  na gałęzi siedzi wrona
                                  nastroszyła lśniące piórka
                                  no bo strasznie obrażona 

Kto powodem takiej złości
że aż echo o tym gada
oj! nieładnie moja mała
obrażać się nie wypada

Kraa, kraa, kraa, nie do wiary
ludzie złe pojęcie mają
że ukradłam worek zboża
ciągle mnie podejrzewają

Zboże, owszem jem od święta
ale lubię drobne ssaki
pyszne odpadki z śmietnika,
dżdżownice, czasem ślimaki

Pokarmu szukam na ziemi
tu też wiele go znajduję
myszki chrząszcze i owady
lubię ich smak więc poluję

Jeszcze przyznam się do czegoś,
co niechlubne z mojej strony,
odbieram ptakom ofiarę
cóż, to taki zwyczaj wrony

A ciekawych informuję  
odżywiam się też jajkami,
gdy głód najlepszym kucharzem
nie pogardzą pisklętami

Mieszkam na wierzchołku drzewa,
gdy nachodzi mnie ochota,
buduję gniazdo z patyków
gałęzi gliny i błota

Niepotrzebne mi mieszkanie
na budynku gdzieś wśród ludzi
lubię otwarte przestrzenie,
a ciasnota niesmak budzi

Czasem jednak mi się zdarza
mieszkać w dużym miejskim parku
wtedy buduję swe lokum
w jakimś małym zakamarku  

Owszem zakładam rodzinę
cieszę się i nie narzekam
powiem o tym innym razem
a teraz już stąd uciekam

Regina Sobik  

foto https://pixabay.com/pl/photos/wrona-ptak-siedzi-zwierz%C4%99-pi%C3%B3ra-3604685/