Gwarancjo

Kedy samotnoś płaczkom doskwiyro

kedy tak fest nom kogoś brakuje

kalyndorz czasu niy zawrze spomniyń

kej te sztyjc jyno rozpamiyntujesz

Rajzujesz drogom życiowych zdarzyń

by zgasić tesnota życia jesiyni

życzliwym pojrzynim i dobrym słowym

los ci dni szare na lepsze zmiyni

I znojdziesz we sia to co tak zocne

by były gwarancjom godnej starości

śmiocim jak klara napełni serce

co dowo siły bez przeciwności

W szkorupie

Ni mo pszociela ani kamrata

wszystko mu idzie tak jak po grudzie

zawrzyty w świecie chorej nadzieje

stary samotny jak pies przi budzie

Tak chciołby łogrzoś skostniałe gnaty

a te mu cionżom jyno kamiyniym

niy kiwnie palcym żeby to zmiynić

niy bydzie sie wadzioł ze przeznaczyniym

Downo łodpuścioł starani ło siebie

w szkorupie uporu żyje bez lata

ślepy niy widzi podanej rynki

i niy dostrzego urokow świata

Moja jesiyń

S zimnym łoddechym jesiyni

ściyrajom sie dwa rozmańte światy

tyn co rozkwito siłom twanio

i tyn przi kierym bolom gnaty

Szaro codziynnoś rozum poli

wspomniyniym lata ciepła sznupie

żeby łostawić go na potym

kiedy do serca zima klupie

Trzeba mi pszeca żyć s niom dobrze

żeby niy była bryłom lodu

bo tak jak kożdo pora roku

moge być piykno mimo chłodu

Regina Sobik