W ręku różaniec usta szepcą słowa
co to niejedną strunę serca wzruszy
tak jak by chciały zamknąć w tych paciorkach
wszystkie swoje troski i cierpienia duszy
Niepojętą mocą wypełniając serce
by zamknąć granice ludzkiego cierpienia
w każdej jego cząstce tak wiele miłości
co wyrosła z bólu na krzyżu zbawienia
Różaniec mu drogą do samego Boga
gdy na świecie wojny ból i zawierucha
w jego tajemnicach znajdzie ukojenie
gdy niemoc ogarnia w nim pomocy szuka
Dzisiaj u stóp krzyża wśród ciszy wieczoru
modli się za bliskich o szczęście i spokój
z dziecięcą ufnością prosi swego Stwórcę
o siły i zdrowie nadzieję i pokój
Regina Sobik
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz