Fragment wiersza Artystki
.......................................
....................
Letnie promienie słonka
gdzieś z niebieskiego szczytu
pomalowały chmurki
jasnym kolorem błękitu
...................................
Regina Sobik
.......................................
....................
Letnie promienie słonka
gdzieś z niebieskiego szczytu
pomalowały chmurki
jasnym kolorem błękitu
...................................
Regina Sobik
Na rygale butel wielki
s chlebym wadzom sie precelki
że to wcale niy pasuje
i jyno jim wyglond psuje
Skoro łone nojważniejsze
i do tego nojsmaczniejsze
to żymły somsiadki chleba
do kupy kajś przeniyś trzeba
Żymły na to rozciepane
niy som żeście tukej same
my wyciepać sie niy domy
prawo leżeć tukej momy
Na to rogol sie łodzywo
pszeca jo też je pieczywo
toż was prosza moji mili
żebycie sie niy wadzili
Już ci piekorz dobrze wiedzioł
wto kaj i jak bydzie leżoł
czy to żymły czy precelki
chlyb rogol czy tyż eklerki
Skoro kożde do zjedzynio
po co nom te biadolyni
nikomu to niy pomoge
a nas jyno skłocić moge
Regina Sobik
Stracioł s pyska zomb rekinek
bez cufal s samego przodu
a jego mama sie boji
że ji bajtel umrze s głodu
Myśli jak łon bydzie łowioł
co bydzie jod na śniodani
pszeca za pora dni s niego
jyno som szkielet łostanie
Toż poszła s nim do dochtora
by na utropa poradzioł
prosi błago i lamynci
by mu zomb do szczynki wsadzioł
Dochtor zdziwioł sie i godo
tu sie ni ma czym frasować
bo skuli jednego zymba
pszeca niy musi głodować
Co sie zaś tyczy rekina
niech mamulka sie niy boji
bo tyn bez colutki życi
som wymiynio zymby swoji
Regina Sobik